Aktualności
Wszystkie wydarzenia
Grzegorz Snopek - naukowiec i inicjator systemu stypendialnego
11.10.2013
Żył na przełomie XIV i XV wieku, czyli cezury kończącej "wieki ciemne" i tym samym początkującej okres renesansu - czasów odradzającej się kultury i sztuki. Można powiedzieć, że Grzegorz Snopek doskonale odnalazł się w tym przełomowym momencie, przyczyniając się do rozwoju wielu naukowych dziedzin, m. in. prawa kanonicznego, a przede wszystkim do rozkwitu systemu finansowania nauki utalentowanej młodzieży, stwarzając pierwszą w Polsce regionalną fundację stypendialną.
Życie poświęcone nauce
Grzegorz Snopek urodził się prawdopodobnie w 1485 roku w Szamotułach i mając kilkanaście lat zapisał się na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Studia ukończył w 1506 roku na wydziale filozoficznym. Po zdobyciu tytułu magistra przeniósł się do Gniezna, gdzie pełnił funkcję rektora szkół katedralnych. Po trzech latach spędzonych w Wielkopolsce powrócił do Krakowa, gdzie przez kolejne cztery był docentem na najstarszym uniwersytecie w Polsce. Jeszcze w 1514 roku Grzegorz Snopek wyjechał do Włoch, gdzie doktoryzował się z prawa kanonicznego. W latach 1517-1533 Snopek był profesorem w Krakowie, a od 1534 roku przez dwa lata wykładał prawo na Uniwersytecie Lubrańskiego w Poznaniu. Okres szczytowy w jego naukowej karierze przypadł na lata 1537-1538, kiedy to pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego i z tej roli przede wszystkim Snopek jest znany na kartach historii. W ostatnim okresie życia ten wybitny profesor prawa powrócił do Poznania, gdzie był rektorem Akademii Lubrańskiego. G. Snopek zmarł, jak różne źródła podają, w lipcu bądź sierpniu 1541 roku.
Osiągnięcia Grzegorza Snopka
Profesor prawa, który wiele swoich zawodowych lat życia spędził przemiennie w Poznaniu i Krakowie napisał 10 drukowanych książek, traktujących o prawie kanonicznym, zawieranych umowach, czy odpustach. Na jego dorobek składają się również nadawane mu godności kościelne. W Poznaniu powołano go na archidiakonię przy katedrze, z czasem został wikariuszem generalnym. Był przeciwnikiem reformacji, którą zainicjował Marcin Luter w 1517 roku podczas wystąpienia w Wittenberdze. Jednak Snopek był protoplastą systemu stypendialnego, który obejmował dzieci z ubogich rodzin pragnących się uczyć na poziomie uniwersyteckim. Materialną opieką otaczał dwóch studentów z jego rodzinnych stron. Dotowanie trwało trzy lata, a stypendystów wybierał sam Snopek wraz z jego bratem, który był doktorem medycyny. Po śmierci braci za fundusz odpowiedzialny był najstarszy doktor lub magister na Uniwersytecie w Krakowie, który pochodził z Szamotuł, przy czym funkcje doradcze pełnił proboszcz szamotulskiej kolegiaty i burmistrz. Kwota przyznawana przez Grzegorza Snopka jak na ówczesne czasy była bardzo wysoka, wynosiła bowiem 16 grzywien czynszu rocznego od kwoty 600 złotych. W praktyce za taką sumę można było kupić np. przeszło 200 wołów.
Nowatorski pomysł w skali kraju
Fundacja Grzegorza Snopka, była na tyle innowacyjnym pomysłem, że wiele miast i regionów w Polsce tworzyło własne lokalne kasy stypendialne wzorując się na szamotulskim profesorze. Najwięcej pojawiło się ich w XVI i XVII wieku. Snopek nie poprzestał na jednej fundacji, stworzył także drugą, która sponsorowała stypendium w kwocie 13 grzywien rocznego czynszu od kapitału 500 złotych.
Na rok przed śmiercią zasłużony dla rozwoju prawa w Polsce profesor zapisał 1000 grzywien na rzecz szpitala w Szamotułach, a do dziś pamiątką po tym szpitalu jest dom koło krzyża na ulicy Poznańskiej.
Grzegorz Snopek był nietuzinkową postacią, bowiem troszczył się nie tylko o własną karierę naukową, lecz także o młodych zdolnych, którzy nie mieli warunków materialnych by się rozwijać. Był lokalnym patriotą stawiając na rozwój ambitnych szamotulan, dlatego też w pełni zasługuje na to, by właśnie jedna z naszych ulic nosiła jego imię.
Tekst: Szymon Cejba
Na podstawie książki R. Krygiera
"Szamotulanie znani i mniej znani"
Grzegorz Snopek urodził się prawdopodobnie w 1485 roku w Szamotułach i mając kilkanaście lat zapisał się na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Studia ukończył w 1506 roku na wydziale filozoficznym. Po zdobyciu tytułu magistra przeniósł się do Gniezna, gdzie pełnił funkcję rektora szkół katedralnych. Po trzech latach spędzonych w Wielkopolsce powrócił do Krakowa, gdzie przez kolejne cztery był docentem na najstarszym uniwersytecie w Polsce. Jeszcze w 1514 roku Grzegorz Snopek wyjechał do Włoch, gdzie doktoryzował się z prawa kanonicznego. W latach 1517-1533 Snopek był profesorem w Krakowie, a od 1534 roku przez dwa lata wykładał prawo na Uniwersytecie Lubrańskiego w Poznaniu. Okres szczytowy w jego naukowej karierze przypadł na lata 1537-1538, kiedy to pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego i z tej roli przede wszystkim Snopek jest znany na kartach historii. W ostatnim okresie życia ten wybitny profesor prawa powrócił do Poznania, gdzie był rektorem Akademii Lubrańskiego. G. Snopek zmarł, jak różne źródła podają, w lipcu bądź sierpniu 1541 roku.
Osiągnięcia Grzegorza Snopka
Profesor prawa, który wiele swoich zawodowych lat życia spędził przemiennie w Poznaniu i Krakowie napisał 10 drukowanych książek, traktujących o prawie kanonicznym, zawieranych umowach, czy odpustach. Na jego dorobek składają się również nadawane mu godności kościelne. W Poznaniu powołano go na archidiakonię przy katedrze, z czasem został wikariuszem generalnym. Był przeciwnikiem reformacji, którą zainicjował Marcin Luter w 1517 roku podczas wystąpienia w Wittenberdze. Jednak Snopek był protoplastą systemu stypendialnego, który obejmował dzieci z ubogich rodzin pragnących się uczyć na poziomie uniwersyteckim. Materialną opieką otaczał dwóch studentów z jego rodzinnych stron. Dotowanie trwało trzy lata, a stypendystów wybierał sam Snopek wraz z jego bratem, który był doktorem medycyny. Po śmierci braci za fundusz odpowiedzialny był najstarszy doktor lub magister na Uniwersytecie w Krakowie, który pochodził z Szamotuł, przy czym funkcje doradcze pełnił proboszcz szamotulskiej kolegiaty i burmistrz. Kwota przyznawana przez Grzegorza Snopka jak na ówczesne czasy była bardzo wysoka, wynosiła bowiem 16 grzywien czynszu rocznego od kwoty 600 złotych. W praktyce za taką sumę można było kupić np. przeszło 200 wołów.
Nowatorski pomysł w skali kraju
Fundacja Grzegorza Snopka, była na tyle innowacyjnym pomysłem, że wiele miast i regionów w Polsce tworzyło własne lokalne kasy stypendialne wzorując się na szamotulskim profesorze. Najwięcej pojawiło się ich w XVI i XVII wieku. Snopek nie poprzestał na jednej fundacji, stworzył także drugą, która sponsorowała stypendium w kwocie 13 grzywien rocznego czynszu od kapitału 500 złotych.
Na rok przed śmiercią zasłużony dla rozwoju prawa w Polsce profesor zapisał 1000 grzywien na rzecz szpitala w Szamotułach, a do dziś pamiątką po tym szpitalu jest dom koło krzyża na ulicy Poznańskiej.
Grzegorz Snopek był nietuzinkową postacią, bowiem troszczył się nie tylko o własną karierę naukową, lecz także o młodych zdolnych, którzy nie mieli warunków materialnych by się rozwijać. Był lokalnym patriotą stawiając na rozwój ambitnych szamotulan, dlatego też w pełni zasługuje na to, by właśnie jedna z naszych ulic nosiła jego imię.
Tekst: Szymon Cejba
Na podstawie książki R. Krygiera
"Szamotulanie znani i mniej znani"
